Blog: Bert Heemskerk

Bliep bliep bliep bliep bliep bliep

Met nog 31 dagen te gaan mag ik als hardloopcaptain het spits afbijten met een serie blogs/vlogs van het Atos Runteam. De komende maand stellen de teamleden zich voor en vertellen wat over hun voorbereidingen en/of hun reden van deelname aan dit avontuur voor het leven.

Van een boomlange handbalkeeper met een fors postuur verwacht je niet dat hij ook aan hardlopen doet. Krachttraining misschien maar zeker geen duurlopen. Toch is het tegendeel waar.
In het verleden rende ik buiten het handbalseizoen om wel eens een rondje om tijdens de seizoensvoorbereidingen niet helemaal achteraan de veldspelers te lopen maar de afstanden mochten toen nog geen naam hebben. Dat veranderde na mijn eerste deelname aan de Roparun vier jaar geleden. Ik vind het een fantastisch evenement en idem doel maar ik had geen zin meer in zadelpijn.. Eerste kerstdag 2014 markeert mijn ‘echte’ start als hardloper. Kleine rondjes werden groter en mijn snelheid ging omhoog. Na een succesvolle Roparun deelname als loper sloot ik mij aan bij een hardloopgroep van Accountantskantoor Bloemendaal-Ruigrok om toe te werken naar mijn eerste halve marathon: de halve marathon van Oostland. Doel geslaagd: uitlopen binnen de 2 uur.
In 2016 stonden beide evenementen weer op mijn hardloopkalender. Tijdens de Roparun was ik ‘Top fit!’ maar vlak voor de halve marathon in september raakte ik geblesseerd aan mijn achillespees. Niet zo erg dat ik niet kon rennen maar het was wel irritant. Toch een PR gelopen op de halve marathon maar daarna rust gehouden. Na een echo bleek mijn achillespees toch niet de boosdoener. Mijn gewicht en hardlooptechniek zorgden voor een geïrriteerd botvlies van mijn hiel.
Wederom met kerst maakte ik mijn eerste stappen op verse schoenen en besloot ik om wat aan mijn techniek te gaan doen. Van collega Frans van Kampenhout had ik wel eens wat gehoord van Chi-Running. Deze manier van hardlopen maakt gebruik van Tai-Chi principes en is gericht op pijn vrij hardlopen. Eerst zelf wat proberen, later een clinic en vervolgens een workshop. Dat heeft geleid tot de titel van dit blog: tegenwoordig loop ik met een metronoom. In plaats van grote stappen voorwaarts zet ik nu op de maat van de bliepjes 170 stappen en land ik ongeveer onder mijn zwaartepunt. Dat is één van de belangrijkste principes van Chi-Running: een hoge pasfrequentie en met je voeten onder je landen. Land je namelijk met je voet voor je dan rem je jezelf af en komt er veel kracht op je spieren en gewrichten te staan wat een grotere kans geeft op blessures. Langzaam maar zeker probeer ik alle principes toe te passen: gespannen core, voorover hellen (gebruik maken van de zwaartekracht bij je voortbeweging), middenvoetslanding, ontspannen schouders en ledematen. Mijn snelheid is nog niet op mijn oude niveau maar dat vind ik ook niet het belangrijkste. Tot nu toe loop ik blessure en spierpijn vrij en dat is waar het mij om gaat.
Loop je zelf ook hard en heb je last (gehad) van blessures? Google dan eens op Chi-Running. Er zijn boeken over geschreven en er is een DVD met filmpjes om te kunnen oefenen. Ook is een app beschikbaar. Leer je liever onder begeleiding dan kan ik een workshop via http://www.chirunning.nl/van harte aanbevelen.

Ik ga nog ff een stukkie…

Ps. 13 mei om 11:00 start een trainingsloop van 5 of 10 km vanaf Restaurant Buytenhout in Nootdorp. Loop je gezellig mee?